LipskW dniach 16-19 października 1813r. rozegrała się jedna z największych bitew epoki napoleońskiej - zwanej bitwą narodów. Stoczona pod Lipskiem pomiędzy wojskami napoleońskimi a oddziałami koalicji antyfrancuskiej bitwa walnie przyczyniła się do upadku Cesarza Francuzów.
Chcąc utrzymać swoje zdobycze w krajach niemieckich Napoleon już w maju 1813r. podjął decyzję o rozbiciu wojsk pruskich. Zwycięstwa pod Lützen oraz Budziszynem doprowadziły do chwilowego zawieszenia broni. Wykorzystując niepomyślne położenie wojsk napoleońskich sprzymierzeni podjęli się wojny podjazdowej zmuszając poszczególne korpusy francuskie do stopniowego wycofania się na zachód.

W międzyczasie Napoleon opracował nowy plan ataku na sprzymierzonych. Postanowił uderzyć na oddziały gen. Karla Schwarzenberga oraz związać kawalerią Murat'a oddziały austriacko-pruskie. Plan został jednak pokrzyżowany przez Prusaków, którzy uprzedzili działania wojsk napoleońskich. 

Właściwa bitwa rozpoczęła się 16 października zmasowanym atakiem sprzymierzonych na pozycje francuskie. Po kilku godzinach utarczek atakujący zostali odparci. Następnego dnia prowadzono wymianę ognia artyleryjskiego; ścierały się ze sobą także straże obu stron.
Decydujący atak nastąpił trzeciego dnia. Sprzymierzeni rzucili do walki większość swoich wojsk (wraz z posiłkami, które nadeszły dzień wcześniej). Po dramatycznej walce Napoleon został zmuszony do ustąpienia pola. Widząc ogrom strat poniesionych przez jego armię zdecydował pod osłoną nocy z 18 na 19 października przeprawić się przez Elsterę i dokonać przegrupowania. Sprawnie przeprowadzona ewakuacja na drugi brzeg została zakłócona nad ranem, kiedy to połączenie mostowe zostało zerwane. Na wschodnim brzegu pozostało 150 armat oraz oddziały polskie z rannym ks. Józefem Poniatowskim (mianowanym dzień wcześniej Marszałkiem Francji). W trakcie ryzykownej próby sforsowania rzeki książę Poniatowski otrzymał piąty postrzał, który walnie przyczynił sie do jego śmierci w nurtach Elstery.
Bitwa pod Lipskiem zakończyła się porażką Napoleona. Straty jego wojsk sięgnęły ponad 55 tys. żołnierzy (rannych, zabitych i wziętych do niewoli). Na stronę koalicji antyfrancuskiej przeszli także Sasi (około 15 tys.). Napoleon stracił także większość artylerii. Straty sprzymierzonych sięgnęły łącznie około 68 tys. zabitych i rannych.

Śmierć Poniatowskiego
J. Suchodolski, Śmierć Poniatowskiego w nurtach Elstery